Księga papugi: perskie opowieści z dziadkowej biblioteczki

Co jakiś czas dzieci pytają o bieżące wydarzenia na świecie. Zasadniczo prawie w ogóle nie oglądają telewizji, ale często słyszą radiowe serwisy informacyjne. Sporo pytań dotyczy Bliskiego Wschodu. Czy Arabowi są źli? Czy terroryści to Arabowie? Co się dzieje w Syrii? Czy umierają tam dzieci? Kto to Arab? Czy Pers to Arab?

Te pytania są trudne i skomplikowane. Staramy się rozmawiać o wojnach i terrorystach, ale ostatnio porządkując starą biblioteczkę, znalazłam Księgę papugi, zbiór perskich opowieści i pomyślałam, że poza bieżącą wiedzą geopolityczną warto sobie i dzieciakom poczytać baśnie z kraju Szecherezady. Zwłaszcza, że wydanie Księgi papugi z pięknymi ilustracjami Jana Marcina Szancera z 1955 roku, to nie lada rarytas. Pochodzi z dziadkowego księgozbioru. Dziadek oznaczył książkę numerem 641. Wszystkie swoje książki skrupulatnie ewidencjonował.

Księga papugi, to piękna opowieść o roztropnej papudze i pozostawionej pod jej pieczą córce mędrca Mali – Szeker. Papuga niczym Szecherezada snuje opowieści, by przykuć uwagę dziewczyny i uchronić ją przed czyhającym niebezpieczeństwem.

Historia w sam raz na popołudniowe jesienne czytanie. Dla mnie zaś okazja, by przybliżyć dzieciom choć trochę kulturę odmienną od europejskiej.

 

Księga papugi
Opracowały: W. Markowska i A. Milska
Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 1955r.

Jedna odpowiedz

  1. Ciekawa propozycja dla starszych i młodszych czytelników 😉

    Zapraszam do bezpłatnej promocji bloga na mojej platformie (rejestracja zajmuję chwilę)

Zostaw Komentarz