Dunia opowiada o uczuciach dziecka

Pamiętacie małą Dunię z Mojego szczęśliwego życia Rose Lagercrantz i Evy Eriksson? Jeżeli zdążyliście ją poznać, to na pewno ją polubiliście, a jeżeli jeszcze jej nie znacie, to polecam tę znajomość. Właśnie przeczytałyśmy dziś z córkami drugi tom opowiadań o tej mądrej dziewczynce zatytułowany Moje serce skacze z radości.

Dunia wciąż nie może przywyknąć do nieobecności swojej przyjaciółki, Fridy która przeprowadziła się wraz z mamą i ojczymem do Uppsali. Tata i pani nauczycielka próbują tłumaczyć dziewczynce nową sytuację, ale Dunia ze smutkiem patrzy na puste krzesło obok w ławce. Dawniej siedziała na nim Frida. Teraz Dunia pomimo nalegań pani nauczycielki i taty nie pozwala nikomu zająć tego miejsca. Dunia nie traci nadziei i wspomina przygody, których doświadczyła w towarzystwie przyjaciółki.

[selkar id=223922]Moje serce skacze z radości, to nie tylko historia zatroskanej małej dziewczynki, która tęskni za przyjaciółką. Książka ma drugą, piękną warstwę, to opowieść o uczuciach napisana z perspektywy dziecka. Czy zdarzyło Wam się kiedykolwiek zbyć dziecko wraz z jego problemami? Praca; deszcz po drodze do domu; korki; konieczność przygotowania szybkiego obiadu, bo cała rodzina głodna jak stado wilków; zmywarka pełna brudnych naczyń; kolejna góra w zlewie, a następne górskie szczyty w pralni czekają na segregację i wypranie w pralce…

Człowiek się między tym wszystkim miota, a tu przydreptuje dziecko i opowiada pod nosem o swoich sprawach. Czy macie zawsze na tyle spokoju, refleksu i wyczucia chwili, że potraficie odłożyć inne sprawy na bok i wysłuchać dziecka? Przyznam, że bardzo się staram, ale czasami niestety nie mam na to wysłuchanie siły. Wiem jednak, że warto walczyć, by takich niewysłuchanych historii było jak najmniej.

Czasami nie zdajemy sobie my, dorośli sprawy jak wiele przeżywają nasze dzieci. O takich uczuciach opowiada właśnie Dunia. Jest smutna, bo nie ma Fridy i ten fakt zmienia całą jej rzeczywistość. Do tego dochodzi niechęć koleżanek z klasy i ich podłe zachowanie. W końcu nie wytrzymuje – Wazon spadł na podłogę i się potłukł. Dunia sama czuła się jak rozbity wazon. Jakby coś w niej pękło.

Na nieszczęścia i smutki Dunia ma sprawdzony sposób – myślenie o szczęśliwych chwilach. Wspomina wtedy odwiedziny u Fridy w Uppsali i spędzony tam czas ferii wielkanocnych. W końcu jednak musi porozmawiać z tatą i panią nauczycielką o problemach z dręczącymi ją koleżankami. Nie może ciągle uciekać od kłopotów. Musi stawić im czoła. Na szczęście otrzymuje wsparcie taty.

Polecam wszystkim małym i dużym. Piękna opowieść, pięknie zilustrowana.

 

Moje serce skacze z radości
Autor: Rose Lagercrantz
Ilustracje: Eva Eriksson
Tłumaczenie z j. szwedzkiego: Marta Dybula
Wydawnictwo Zakamarki, 2013

Zostaw Komentarz