Danuta Wawiłow – kochamy!

Mamy w naszej mamaczytowej rodzinie słabość do twórczości Danuty Wawiłow. Popołudnia wciąż ciemne i bure, jest więc więcej czasu na wspólne czytanie. I tak pewnego styczniowego popołudnia traf padł na Wierszykarnięzbiór wierszy tej poetki.

w1

Zaczęłam czytać i tak po kilku chwilach zgromadziły się wokół mnie wszystkie moje dzieciaki, czyli cała piątka. Wiecie, tak to właśnie jest z poezją pani Wawiłow. Są wesołe wierszyki dla młodszych, takie jak Zoo, O Rupakach, A jak będę dorosła, Trójkątna bajka, Czarny lew, Daktyle (nasz wiersz ukochany – cała rodzina wspólnie recytuje), czy wiersz nam bliski, bo mamy podobne doświadczenia – Kałużyści. 

w2

Są jednak w tym tomie również wiersze nostalgiczne, takie nad którymi przystajemy, ktoś uroni łzę, ktoś się zamyśli, na przykład piękny wiersz Smutny wiersz, który zaczyna się tak:

                                                                                  Dzisiaj jestem smutna

                                                                                  jak ptak.

                                                                                  Dzisiaj jestem smutna

                                                                                  jak deszcz.

                                                                                  Leżę sobie w trawie

                                                                                  na wznak,

                                                                                  sama nie wiem, czemu

                                                                                  tak jest.

Pięknie, prawda?

Czytamy i zastanawiamy się, jak to jest być smutnym jak deszcz i czy ten smutek czasem właśnie trzeba wypłakać.

w5

My z mężem mamy swoje ulubione wierszyki, które opowiadają o nas – rodzicach i naszych relacjach z dziećmi: Na wystawie  Strasznie ważna rzecz.  Uśmiecham się i już widzę moje dzieci biegnące do mnie (siedzącej przy biurku, przed komputerem) z wierszem pani Wawiłow na ustach: Mama, nie pisz, tylko słuchaj! / Zaraz powiem ci do ucha / strasznie ważną rzecz (…) Przecież jak się kogoś kocha, / to jest ważna rzecz!

O wierszach Danuty Wawiłow mogłabym tu tak pisać i pisać, są mi bardzo bliskie. Polecam je Wam serdecznie. Czytajcie koniecznie rodzinnie.

w0

Wierszykarnia

Autor: Danuta Wawiłow

Ilustracje: Jola Richter – Magnuszewska

Nasza Księgarnia, 2016

Też Cię zaciekawi:

Zostaw Komentarz