O interpretacji poezji – pomoc dla starszych nastolatków

wpis w: Spotkania z poezją | 0

mikrokosmosNajstarsza, laureatka kilku konkursów polonistycznych, nie lubi poezji. Prozę połyka w dużych ilościach, sama też pisuje opowiadania, ale poezja to jej terra incognita. Męczy się interpretując, szukając klucza do zamysłu autora. Muszę przyznać, że ja czytuję poezję, chyba najbardziej lubię króciutkie, nastrojowe, refleksyjne  haiku, ale sięgam też do klasyków. Najstarsza ma dopiero trzynaście lat, może jeszcze musi do poezji dorosnąć.

Przy okazji jej interpretacyjnych trudów odkryłam książkę Piotra Michałowskiego „Mikrokosmos wiersza. Interpretacje poezji współczesnej.” To jeszcze nie jest książka dla mojej córki. Pewnie podsunę ją jej gdzieś pod koniec gimnazjum lub w liceum, ale szczerze polecam tą lekturę wszystkim starszym nastolatkom borykającym się z interpretacją poezji.

Autor przedstawia interpretację dwudziestu trzech wierszy dziewiętnastu autorów. Jak sam pisze, jego książka „nie ma być żadnym konkurencyjnym wobec podręczników i wypisów szkolnych kanonem polskiej poezji współczesnej.” Autor dokonał subiektywnego wyboru, wedle własnego gustu i upodobań. W swoim zbiorze umieścił wiersze Bolesława Leśmiana, Czesława Miłosza, Witolda Wirpsza, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Mirona Białoszewskiego, Wisławy Szymborskiej, Zbigniewa Herberta, Jerzego Ficowskiego, Heleny Raszki, Edwarda Balcerzana, Anny Frajlich, Ewy Lipskiej, Ryszarda Krynickiego, Bohdana Zadury, Stanisława Barańczaka, Anny Piwkowskiej, Jacka Podsiadło, Marcina Świetlickiego i Tadeusza Dąbrowskiego. Pominął zaś takich klasyków jak Julian Przyboś, czy Tadeusz Różewicz. Zbiór interpretacji został podzielony na cztery bloki tematyczne: przyroda i poznanie, tradycja i historia, miłość i śmierć, razem i osobno, poezja i poeta.  Tyle, jeżeli chodzi o stronę formalną, układ tej książki.

Mnie w tej propozycji podoba się próba zaproszenia czytelnika do spotkania się z poszczególnymi wierszami. Autor nie wykłada sposobu interpretacji, nie przedstawia wiwisekcji wiersza. Zaprasza do interpretacji, daje wolność w odcyfrowywaniu zamierzeń autora i przeżyć własnych czytelnika. Punktuje jednak niezbędne do procesu interpretacji umiejętności. Myślę, że taka forma jest bardzo dobra dla młodzieży. Tu autor nie narzuca jedynych, dobrych, poprawnych interpretacji. Zaprasza do dyskusji przedstawiając swoje zdanie. Jak pisze Piotr Michałowski: „Przedstawione tu odczytania nie są żadnym obowiązującym wzorcem lektury wiersza, a tym bardziej „instrukcją obsługi”, ale jedynie propozycją – uzasadnioną doświadczeniem zawodowym autora, zarówno dydaktycznym, jak i pisarskim.” Cieszy mnie ta propozycja, bo mam alergię na typowe (a raczej sztampowe)  szkolne, wypunktowane analizy wierszy – co autor miał na myśli?

Polecam serdecznie starszym nastolatkom w ich interpretacyjnych trudach w szkole średniej.

„Mikrokosmos wiersza. Interpretacje poezji współczesnej.”
Autor: Piotr Michałowski
Impuls, 2012

Też Cię zaciekawi:

Zostaw Komentarz